W ciągu kilku najbliższych tygodni na blogu pojawi się wiele nowych artykułów o tematyce harcerskiej i związanej z harcerstwem.
Jeśli masz jakieś sugestie, pytania, prośby, zamieść je w komentarzu pod tym postem - na pewno odczytam!
Dh. Przemysław Sarzyński
piątek, 1 czerwca 2012
wtorek, 29 czerwca 2010
Terenoznawstwo - wstęp
http://paulinum.republika.pl/terenoznawstwo/grafika1/azymut1.jpg
Terenoznawstwo
jest to sztuka orientacji w terenie, odczytywania i sporządzania map, posługiwania kompasem, busolą itp. Umiejętność podstawowa do uprawiania turystyki.
Do terenoznawstwa zaliczamy często jeszcze:
- znaki patrolowe
- wyznaczanie azymutu i kierunków świata
- ocenianie odległości na oko
- pomiar wysokości drzewa i szerokości rzeki
- szkice terenu
- znajomość obsługi kompasu i busoli
Regulamin mundurowy ZHP - część druga
Część III. Strój galowy
Część IV. Noszenie munduru – przepisy i regulacje
Część V. Odznaki i oznaki
Część IV. Noszenie munduru – przepisy i regulacje
Część V. Odznaki i oznaki
Biografie bohaterów batalionu "PARASOL" - DZIĘBOWSKA ELŻBIETA "DEWAJTIS"
DZIĘBOWSKA ELŻBIETA "DEWAJTIS"
Urodzona 16.04.1929 roku w Warszawie córka oficera zawodowego. Uczęszczała do Gimnazjum Żeńskiego im. Jana Kochanowskiego w Warszawie. Harcerka 58. WŻDH, która wchodziła w skład Szarych Szeregów. Mimo młodego wieku została dopuszczona do kursów przysposobienia wojskowego. Została łączniczką w batalionie „Parasol” i brała udział w powstaniu Warszawskim. Brała udział w wielu operacjach bojowych swojego oddziału: „Weffels”, „Frühwirth”, „Braun”, „Kutschera”, „Koppe”, „Stamm”. Po wojnie ukończyła liceum i wydział muzykologii UW. Została odznaczona orderem Virtuti Militari, Krzyżem Walecznych, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Wszystkie biografie opracowane na podstawie książki „PARASOL” Piotra Stachiewicza oraz strony internetowej: http://www.wikipedia.org/ .
Autor treści: dh. Emila Plichta
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/4/4c/Elzbieta_dziebowska.jpg
Urodzona 16.04.1929 roku w Warszawie córka oficera zawodowego. Uczęszczała do Gimnazjum Żeńskiego im. Jana Kochanowskiego w Warszawie. Harcerka 58. WŻDH, która wchodziła w skład Szarych Szeregów. Mimo młodego wieku została dopuszczona do kursów przysposobienia wojskowego. Została łączniczką w batalionie „Parasol” i brała udział w powstaniu Warszawskim. Brała udział w wielu operacjach bojowych swojego oddziału: „Weffels”, „Frühwirth”, „Braun”, „Kutschera”, „Koppe”, „Stamm”. Po wojnie ukończyła liceum i wydział muzykologii UW. Została odznaczona orderem Virtuti Militari, Krzyżem Walecznych, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Wszystkie biografie opracowane na podstawie książki „PARASOL” Piotra Stachiewicza oraz strony internetowej: http://www.wikipedia.org/ .
Autor treści: dh. Emila Plichta
Biografie bohaterów batalionu "PARASOL" - BRONISŁAW HELLWIG "BRUNO"
BRONISŁAW HELLWIG "BRUNO"
Urodzony 04.07.1920 roku w rodzinie inżyniera rolnika. Jako chłopiec był mały i wątły. Miał tysiące zainteresowań, ciągle coś robił lub czytał. Do zdania matury przebywał w internacie u metodystów w Klarysewie, a następnie w Liceum Krzemienieckim. Brał udział w działalności kółka teatralnego, orkiestry i zespołów sportowych. Zawsze chętny do aktywnego działania, choć osobiście wątpił w swoje możliwości. Był harcerzem, członkiem PET-u. Po wybuchu wojny wstąpił do grupy chłopców ze Starego Miasta i wraz z nią do Grup Szturmowych Szarych Szeregów. Ukończył kursy samochodowe i wykazał się uzdolnieniami dobrego kierowcy. Już jako żołnierz „Parasola” brał udział w akcji na „Brauna” grudniu 1943 roku, na Kutscherę, na Stamma, w Powstaniu Warszawskim. Dwukrotnie ciężko ranny, w tym w głowę. Przeżył wojnę, jednak zmarł tuż po jej zakończeniu 22.07.1945 roku na skutek nawrotu choroby spowodowanej pierwszym ciężkim zranieniem. Pochowany został na Powązkach Wojskowych. Miał 25 lat. Odznaczony został orderem Virtuti Militari i Krzyżem walecznych.
Autor treści: dh. Emila Plichta
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/f/f7/Bronislaw_hellwig.jpg
Urodzony 04.07.1920 roku w rodzinie inżyniera rolnika. Jako chłopiec był mały i wątły. Miał tysiące zainteresowań, ciągle coś robił lub czytał. Do zdania matury przebywał w internacie u metodystów w Klarysewie, a następnie w Liceum Krzemienieckim. Brał udział w działalności kółka teatralnego, orkiestry i zespołów sportowych. Zawsze chętny do aktywnego działania, choć osobiście wątpił w swoje możliwości. Był harcerzem, członkiem PET-u. Po wybuchu wojny wstąpił do grupy chłopców ze Starego Miasta i wraz z nią do Grup Szturmowych Szarych Szeregów. Ukończył kursy samochodowe i wykazał się uzdolnieniami dobrego kierowcy. Już jako żołnierz „Parasola” brał udział w akcji na „Brauna” grudniu 1943 roku, na Kutscherę, na Stamma, w Powstaniu Warszawskim. Dwukrotnie ciężko ranny, w tym w głowę. Przeżył wojnę, jednak zmarł tuż po jej zakończeniu 22.07.1945 roku na skutek nawrotu choroby spowodowanej pierwszym ciężkim zranieniem. Pochowany został na Powązkach Wojskowych. Miał 25 lat. Odznaczony został orderem Virtuti Militari i Krzyżem walecznych.
Autor treści: dh. Emila Plichta
Biografie bohaterów batalionu "PARASOL" - ZDZISŁAW PORADZKI "KRUSZYNKA"
ZDZISŁAW PORADZKI "KRUSZYNKA"
Urodzony 22.10.1921 roku w warszawie w ubogiej wielodzietnej rodziny ogrodnika. Rzadko bywał w domu. Energiczny, żywy, łatwo nawiązywał kontakty. Pasjonował się sportem, zwłaszcza piłką nożną. Zawsze wesoły, lubił śpiewać i tańczyć. Pozytywnych cech nie stracił nawet, gdy został kaleką. Praca konspiracyjna dawała mu maksimum satysfakcję, gdyż była ryzykowna, niebezpieczna, cechująca się brakiem stabilności. Był bardzo odważny i opanowany w krytycznych sytuacjach. Cech te wycisnęły na nim jednak negatywne piętno – w dorosłym życiu, po wojnie, nie potrafił normalnie funkcjonować. Brał udział w akcjach na Koppego i Kutscherę, także w Powstaniu Warszawskim. Po wojnie pracował cywilnie w Ludowym Wojsku Polskim. Najprawdopodobniej został zamordowany 30.05.1952 roku przez funkcjonariuszy Urzędu bezpieczeństwa w więzieniu Rakowieckim na Mokotowie. Miał 31 lat. Pochowany został na Wojskowym Cmentarzu Powązkowskim wśród żołnierzy i sanitariuszek „Parasola”. Odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, Krzyżem Grunwaldu III klasy i trzykrotnie Krzyżem walecznych.
Autor treści: dh. Emila Plichta
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/2/2f/Zdzislaw_poradzki.jpg
Urodzony 22.10.1921 roku w warszawie w ubogiej wielodzietnej rodziny ogrodnika. Rzadko bywał w domu. Energiczny, żywy, łatwo nawiązywał kontakty. Pasjonował się sportem, zwłaszcza piłką nożną. Zawsze wesoły, lubił śpiewać i tańczyć. Pozytywnych cech nie stracił nawet, gdy został kaleką. Praca konspiracyjna dawała mu maksimum satysfakcję, gdyż była ryzykowna, niebezpieczna, cechująca się brakiem stabilności. Był bardzo odważny i opanowany w krytycznych sytuacjach. Cech te wycisnęły na nim jednak negatywne piętno – w dorosłym życiu, po wojnie, nie potrafił normalnie funkcjonować. Brał udział w akcjach na Koppego i Kutscherę, także w Powstaniu Warszawskim. Po wojnie pracował cywilnie w Ludowym Wojsku Polskim. Najprawdopodobniej został zamordowany 30.05.1952 roku przez funkcjonariuszy Urzędu bezpieczeństwa w więzieniu Rakowieckim na Mokotowie. Miał 31 lat. Pochowany został na Wojskowym Cmentarzu Powązkowskim wśród żołnierzy i sanitariuszek „Parasola”. Odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, Krzyżem Grunwaldu III klasy i trzykrotnie Krzyżem walecznych.
Autor treści: dh. Emila Plichta
Biografie bohaterów batalionu "PARASOL" - ZBIGNIEW GĘSICKI "JUNO"
ZBIGNIEW GĘSICKI "JUNO"
Urodził się 21.11.1919 roku w Dęblinie. Harcerz, należał do grupy „Wilczków”. Ukończył Gimnazjum im. Joachima Lelewela i liceum teletechniczne. Był typem sportowca z uporem dążącego do realizacji wytyczonych celów. Brał udział w wielu akcjach małego sabotażu, które to wykształciły nim szybkość orientacji, solidność i solidarność. Był odważnym, ale nie brawurowym żołnierzem. W Warszawie 1939r. Zbigniew Gęsicki wstąpił do konspiracji. Na początku uczestniczył w akcjach małego sabotażu, malował na murach patriotyczne napisy, wybijał szyby w oknach konfidentów, kolportował też podziemną prasę. 01.01.1944 roku I oddział „Agatu” wykonał zamach na komendanta Warszawskiej Policji i SS - Franza Kutschere. Podczas tej akcji zginęło kilku członków I oddziału, między innymi Zbigniew Gęsicki, otoczony przez niemieckich żołnierzy na moście Kierbedzia skoczył do Wisły. Nie przeżył. Został odznaczony Krzyżem Walecznych.
Autor treści: dh. Emila Plichta
Urodził się 21.11.1919 roku w Dęblinie. Harcerz, należał do grupy „Wilczków”. Ukończył Gimnazjum im. Joachima Lelewela i liceum teletechniczne. Był typem sportowca z uporem dążącego do realizacji wytyczonych celów. Brał udział w wielu akcjach małego sabotażu, które to wykształciły nim szybkość orientacji, solidność i solidarność. Był odważnym, ale nie brawurowym żołnierzem. W Warszawie 1939r. Zbigniew Gęsicki wstąpił do konspiracji. Na początku uczestniczył w akcjach małego sabotażu, malował na murach patriotyczne napisy, wybijał szyby w oknach konfidentów, kolportował też podziemną prasę. 01.01.1944 roku I oddział „Agatu” wykonał zamach na komendanta Warszawskiej Policji i SS - Franza Kutschere. Podczas tej akcji zginęło kilku członków I oddziału, między innymi Zbigniew Gęsicki, otoczony przez niemieckich żołnierzy na moście Kierbedzia skoczył do Wisły. Nie przeżył. Został odznaczony Krzyżem Walecznych.
Autor treści: dh. Emila Plichta
Biografie bohaterów batalionu "PARASOL" - KAZIMIERZ KARDAŚ "ORKAN"
KAZIMIERZ KARDAŚ "ORKAN"
Urodzony 17.01.1919 roku w Kurozwękach koło Kocmyrzowa jako jedno z siedmiorga dzieci leśniczego. Gdy miał dwa lata zmarł jego ojciec, co spowodowało pozbawienie rodziny środków do życia, a w konsekwencji jej rozproszenie po kraju. Kazimierz został w rodzinnej miejscowości i był wychowywany w zakładzie przy klasztorze sióstr szarytek. Następnie został przeniesiony do zakładu oo. salezjanów w Warszawie, gdzie skończył szkołę krawiecką. Uczył się dobrze, dobrze dogadywał się kolegami, był harcerzem, miał zdolności muzyczne, ponadto był spokojny, powściągliwy i układny. Doświadczenie życiowe wykształciło nim upór i zdecydowanie, konsekwencje w dążeniu do celu i opanowanie. Pracując już jako krawiec dużo wysiłku wkładał w samokształcenie. Wojna zastała go warszawie, jednak nie mógł dostać się do wojska, brał więc udział w budowaniu fortyfikacji podczas obrony miasta. Wstąpił do Szarych Szeregów. Brał udział w akcjach małego sabotażu, od 1942 roku należał do Warszawskich Grup szturmowych. Mieszkając sam miał duże problemy finansowe. Był żołnierzem oddziału „Agat”, z którym w 1943 roku brał udział w akcji „Wilanów”. Tam uzyskał uznanie dowództwa. 1.10.1943 roku rozpoczął naukę w szkole podchorążych Szarych Szeregów „Agricola” w klasie o kryptonimie „Aniela”. Dowodził w akcji „Waffels”, brał udział w akcji na Kutscherę. 6 maja 1944 został ciężko ranny w akcji na Stamma. Z odniesionych ran zmarł w konspiracyjnym szpitalu tego samego dnia. Miał 25 lat. Odznaczony Orderem Virtuti Militari i dwukrotnie Krzyżem Walecznych. Pochowany w kwaterach żołnierzy i sanitariuszek batalionu „Parasol” na Wojskowych Powązkach w Warszawie.
Autor treści: dh. Emila Plichta
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/3/37/Kazimierz_karda%C5%9B.jpg
Urodzony 17.01.1919 roku w Kurozwękach koło Kocmyrzowa jako jedno z siedmiorga dzieci leśniczego. Gdy miał dwa lata zmarł jego ojciec, co spowodowało pozbawienie rodziny środków do życia, a w konsekwencji jej rozproszenie po kraju. Kazimierz został w rodzinnej miejscowości i był wychowywany w zakładzie przy klasztorze sióstr szarytek. Następnie został przeniesiony do zakładu oo. salezjanów w Warszawie, gdzie skończył szkołę krawiecką. Uczył się dobrze, dobrze dogadywał się kolegami, był harcerzem, miał zdolności muzyczne, ponadto był spokojny, powściągliwy i układny. Doświadczenie życiowe wykształciło nim upór i zdecydowanie, konsekwencje w dążeniu do celu i opanowanie. Pracując już jako krawiec dużo wysiłku wkładał w samokształcenie. Wojna zastała go warszawie, jednak nie mógł dostać się do wojska, brał więc udział w budowaniu fortyfikacji podczas obrony miasta. Wstąpił do Szarych Szeregów. Brał udział w akcjach małego sabotażu, od 1942 roku należał do Warszawskich Grup szturmowych. Mieszkając sam miał duże problemy finansowe. Był żołnierzem oddziału „Agat”, z którym w 1943 roku brał udział w akcji „Wilanów”. Tam uzyskał uznanie dowództwa. 1.10.1943 roku rozpoczął naukę w szkole podchorążych Szarych Szeregów „Agricola” w klasie o kryptonimie „Aniela”. Dowodził w akcji „Waffels”, brał udział w akcji na Kutscherę. 6 maja 1944 został ciężko ranny w akcji na Stamma. Z odniesionych ran zmarł w konspiracyjnym szpitalu tego samego dnia. Miał 25 lat. Odznaczony Orderem Virtuti Militari i dwukrotnie Krzyżem Walecznych. Pochowany w kwaterach żołnierzy i sanitariuszek batalionu „Parasol” na Wojskowych Powązkach w Warszawie.
Autor treści: dh. Emila Plichta
Subskrybuj:
Posty (Atom)