Naramiennik wędrowniczy

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ef/Naramiennik_wedrowniczy.svg/276px-Naramiennik_wedrowniczy.svg.png

NARAMIENNIK WĘDROWNICZY

Jest wyróżnikiem wędrowniczek i wędrowników oraz instruktorów pracujących z wędrownikami. Jest noszony na lewym pagonie munduru. Pierwszy raz został wprowadzony oficjalnie w Organizacji Harcerz ZHP w 1938 roku. Przyznawany jest rozkazem przez posiadającego naramiennik drużynowego/przełożonego. Jest wręczany uroczyście w gronie wędrowników przy płonącym ogniu. Naramiennik jest noszony przez wędrowników po przebyciu próby wędrowniczej. Jest on symbolem wejścia do grupy i wyróżnia wędrowników pośród innych grup wiekowych, jest świadectwem pracy nad sobą i harcerskiej dojrzałości.

http://www.wgl.pl/sklep1/images/pagwedzhp.jpg

Watra wędrownicza

WATRA WĘDROWNICZA

Watra na zielonym tle lewego naramiennika to symbol świadomej życiowej wędrówki po zagadnieniach i tematach z zakresu wszelakich dziedzin ludzkiej aktywności. Wędrówki po własnej miejscowości, regionie, Polsce, Europie i świecie.

Ognisko - symbol ciepła, bliskości, więzi, domu, rodziny, wiedzy, energii.

Polana ogniska - ułożone w gwiazdę tradycyjnym skautowym sposobem na długotrwałe palenie oznaczają zasady - elementy wędrowniczej pracy:
Zielone tło naramiennika przypomina, że to wszystko odbywa się na tle harcerskiego życia
Pierwsze polano symbolizuje służbę. Wędrownik nie zamyka się w swoim środowisku, wychodzi w świat i szuka miejsc gdzie mógłby być pożyteczny, gdzie swoją energię mógłby wykorzystać na pomoc innym.
Drugie polano to "szukanie miejsca w społeczeństwie"- wędrownik to nie tylko harcerz ale także dobry uczeń, student, pracownik, mąż czy żona. Wędrownictwo ma przygotowywać do życia w normalnym świecie- do samorealizowania się poza harcerstwem. Wędrownictwo jest drogą a nie celem.
Trzecie polano Watry jest symbolem pracy nad sobą- wędrownik jest już na tyle dojrzały, że potrafi podjąć samodzielnie pracę nad tym by być coraz lepszym. Wyznacza sobie kolejne granice własnych możliwości i dąży do ich przekraczania. Nigdy nie spocznie w dążeniu do ideału. Ale wie, że sama droga do niego czyni go coraz lepszym.

Trzy płomienie oznaczają dążenie ku doskonałości, (od najmniejszego do największego płomyka):
Najmniejszy płomień Watry to "siła ciała"- wędrówka to wysiłek fizyczny, który hartuje i wyrabia silną wolę. Wędrownik przekracza też granice swoich możliwości fizycznych- wszak w zdrowym ciele zdrowy duch.
Środkowy płomień to "siła rozumu"- wędrowniczy szlak to także wędrówka po różnych dziedzinach wiedzy i zainteresowań- wędrownik jest ciekawy świata i chce o nim wiedzieć jak najwięcej.
Najwyższy płomień to "siła ducha"- prawdziwym wędrownikiem jest bowiem ten który wyznaje i realizuje najwyższe uniwersalne wartości; i bezkompromisowo ich broni. Wszystkie one są zawarte w Prawie i Przyrzeczeniu Harcerskim a także w Kodeksie Wędrowniczym. Są one dla wędrownika fundamentami w budowaniu nienagannej moralnie postawy.

Autor treści: Nieznany

Stopnie instruktorskie - Harcmistrz

HARCMISTRZ

Idea stopnia:

Konsekwentnie realizuje swoje cele życiowe. Ma poczucie odpowiedzialności za życie rodzinne i społeczne. Kreuje rzeczywistość. Jest znaczącą osobowością w zespole instruktorskim, z którym pracuje, i w środowisku swojego działania. Własne doświadczenia życiowe i wychowawcze potrafi przełożyć na trwały dorobek. Ma dużą wiedzę i umiejętności w zakresie samodzielnego kierowania zespołem. Potrafi inspirować i organizować swoje środowisko do potrzebnego społecznie działania. Wpływa na oblicze harcerstwa. Jest wzorem dla instruktorów.
Warunki otwarcia próby:

* Pozytywnie oceniona praca na funkcji instruktorskiej przez co najmniej 24 miesiące od przyznania stopnia podharcmistrza.
* Zaliczona służba instruktorska.
* Przedstawienie Komisji Stopni Instruktorskich programu swojej próby, zapewniającego realizację wymagań.

Wymagania:

1. W świadomy sposób określa i realizuje własne plany życiowe.
2. Pogłębia swoją wiedzę zawodową.
3. Osiągnął założoną przez siebie dojrzałość społeczną w życiu zawodowym, rodzinnym i towarzyskim.
4. Dostrzega szanse i zagrożenia dla współczesnego świata.
5. Poza swoimi zainteresowaniami zawodowymi poznaje wybraną dziedzinę nauki lub kultury.
6. Stosuje harcerski system wychowawczy, upowszechnia go i dzieli się własnymi doświadczeniami.
7. Przygotował się do roli opiekuna próby na stopień podharcmistrza i harcmistrza.
8. Współpracuje z zespołami instruktorskimi. Wspiera rozwój instruktorów.
9. Zrealizował zadanie instruktorskie na poziomie chorągwi.
10. Opracował i upowszechnił materiały programowo-metodyczne, jako wkład w dorobek Związku.
11. Wykazał się znajomością sytuacji ekonomicznej hufca lub chorągwi. W pracy z instruktorami podjął działania w ramach wychowania ekonomicznego.
12. Uczestniczył w forum wymiany doświadczeń poziomu harcmistrzowskiego (kursy, warsztaty, seminaria, konferencje itp.).
13. Przygotował się do pełnienia wybranej funkcji instruktorskiej na poziomie hufca, chorągwi, Związku.
14. Bierze udział w życiu Związku. Podejmuje wyzwania, przed którymi stoi organizacja.

Warunki zamknięcia próby:

1. Zrealizowanie wymagań próby.
2. Osiągnięcie sukcesu w wybranej dziedzinie.
3. Prowadzenie obozu w czasie HAL lub HAZ w okresie od zdobycia stopnia podharcmistrza. Uzyskanie pozytywnej oceny swojej pracy.
4. Pełnienie funkcji opiekuna próby na stopień przewodnika w okresie od zdobycia stopnia podharcmistrza.
5. Pełnienie funkcji instruktorskiej.

Oznaka stopnia:

Oznaką stopnia przewodnika jest czerwona podkładka pod krzyżem harcerskim i czerwona lilijka na lewym rękawie munduru.

Stopnie instruktorskie - Podharcmistrz

PODHARCMISTRZ

Idea stopnia:

Określa kierunki swojego rozwoju. Swoją postawą propaguje harcerski system wartości. Rozumie ludzi i otaczającą go rzeczywistość – reaguje na ich potrzeby. Potrafi zauważyć sytuacje problemowe i je rozwiązywać. Umie spojrzeć na nie szerzej, niż tylko z perspektywy własnego środowiska. Buduje swój autorytet. Doskonali swą wiedzę i umiejętności wychowawcze. Pracuje w zespole instruktorskim - ma własny pogląd na sprawy nurtujące jego środowisko harcerskie.
Warunki otwarcia próby:

* Pozytywnie oceniona praca na funkcji instruktorskiej, przez co najmniej 12 miesięcy od przyznania stopnia przewodnika.
* Zaliczona służba instruktorska.
* Ukończenie 18 lat.
* Przedstawienie KSI programu swojej próby, zapewniającego realizację wymagań.

Wymagania:

1. Wykazał się umiejętnością stawiania celów w życiu, podejmowania działań (do ich realizacji), oceny i wyciągania wniosków.
2. Podnosi swoje umiejętności i kwalifikacje.
3. Orientuje się w aktualnej sytuacji kraju.
4. Bierze czynny udział w życiu otaczającego go środowiska społecznego.
5. Wykazał się umiejętnością pracy w zespole, komunikowania się oraz motywowania innych.
6. Pogłębił znajomość harcerskiego systemu wychowawczego oraz zasad metodyki grup wiekowych.
7. Stosuje metodę harcerską w pracy z instruktorami.
8. Doskonali swoje umiejętności harcerskie i instruktorskie na kursach, warsztatach i konferencjach.
9. Bierze udział w kształceniu kadry.
10. Przygotował się do roli opiekuna próby na stopień przewodnika.
11. Opracował i upowszechnił przynajmniej w swoim środowisku materiały programowe lub metodyczne.
12. Uczestniczy w pracach zespołu instruktorskiego. Zrealizował zadanie instruktorskie na poziomie hufca.
13. Pozyskał sojuszników do działalności harcerskiej.
14. Pełnił funkcję instruktorską w czasie roku harcerskiego i HAZ lub HAL.
15. Orientuje się w aktualnej sytuacji harcerstwa. Korzysta z harcerskiej literatury i prasy.
16. Wykazał się znajomością zasad prowadzenia obozu harcerskiego zgodnie z przepisami finansowymi i organizacyjnymi.
17. Wykazał się umiejętnością pozyskiwania środków na zaplanowane działania harcerskie.

Warunki zamknięcia próby:

1. Zrealizowanie wymagań próby.
2. Pełnienie funkcji instruktorskiej.

(Uchwała nr 21/XXXIII Rady Naczelnej ZHP z dnia 18 czerwca 2006 r.)

* Stopień podharcmistrza uprawnia do bycia opiekunem próby na stopień przewodnika.
* Instruktor w stopniu podharcmistrza może być w wyjątkowych przypadkach odznaczony Krzyżem za zasługi dla ZHP
* Stopień podharcmistrza powinni posiadać instruktorzy pełniący np. takie funkcje jak: Namiestnik, Komendant Szczepu itp.

Oznaka stopnia:

Oznaką stopnia przewodnika jest zielona podkładka pod krzyżem harcerskim i zielona lilijka na lewym rękawie munduru.

Stopnie instruktorskie - Przewodnik

PRZEWODNIK

Idea stopnia:
Poznaje siebie i motywy swojego postępowania. Jest wzorem dla harcerzy. Ma uzdolnienia przywódcze. We współdziałaniu z dziećmi i młodzieżą znajduje radość, umie być starszym kolegą i przewodnikiem. Świadomie stosuje metodę harcerską do realizacji celów wychowawczych. Ma poczucie odpowiedzialności za pracę i powierzony zespół. Bierze aktywny udział w pracach zespołów instruktorskich w swoim hufcu.

Warunki otwarcia próby:

* Złożenie Przyrzeczenia Harcerskiego.
* Przedstawienie KSI programu swojej próby, zapewniającego realizację wymagań.
* Ukończone 16 lat.

Wymagania:

* Kształtuje własną osobowość zgodnie z Prawem Harcerskim.
* Pogłębia swoją wiedzę i rozwija swoje zainteresowania.
* Podejmuje stałą służbę w swoim harcerskim środowisku i odpowiada za powierzony sobie zespół.
* Zachowuje właściwe proporcje w wypełnianiu obowiązków wynikających z przynależności do różnych grup społecznych (rodzina, szkoła, drużyna, środowisko zawodowe).
* Wykazał się znajomością podstawowych dokumentów Związku, w tym Statutu.
* Bierze udział w życiu hufca.
* Współorganizował przedsięwzięcie dla kilku drużyn.
* Wykazał się umiejętnością pracy wychowawczej z dziećmi lub młodzieżą w wybranej grupie wiekowej, w tym:
o znajomością specyfiki rozwoju psychofizycznego dzieci i młodzieży,
o stosowania harcerskiego systemu wychowawczego w pracy z drużyną (gromadą),
o umiejętnością organizowania pracy z grupą (w systemie małych grup),
o umiejętnością tworzenia planu pracy i jego realizacji,
o umiejętnością prowadzenia dokumentacji niezbędnej do działania drużyny (gromady).
* Przestrzega przepisów dotyczących zasad bezpieczeństwa w pracy z dziećmi i młodzieżą.
* Uwzględnia elementy wychowania ekonomicznego w swojej działalności harcerskiej.
* Pełnił funkcję podczas HAL lub HAZ.
* Wykazał się znajomością harcerskiej literatury i prasy.
* Współpracuje ze środowiskiem działania – rodzicami, szkołą itp.
* Ukończył kurs drużynowych lub przewodnikowski.

Warunki zamknięcia próby:

* Posiadanie wiedzy i umiejętności na poziomie HO ( Harcerz/Harcerka Orli/Orla)
* Zrealizowanie wymagań próby.

Oznaka stopnia:

Oznaką stopnia przewodnika jest granatowa podkładka pod krzyżem harcerskim i granatowa lilijka na lewym rękawie munduru.

Stopnie wędrownicze - Harcerka Rzeczypospolitej/Harcerz Rzeczypospolitej

HARCERKA RZECZYPOSPOLITEJ -
HARCERZ RZECZYPOSPOLITEJ

Mam własny system wartości wynikający z Prawa Harcerskiego. Kieruję się nim we wszystkich aspektach swojego życia. Potrafię godzić pełnione przeze mnie role, np. w rodzinie, w szkole, w pracy, w działalności społecznej. Osiągam mistrzostwo w wybranych dziedzinach aktywności. Jestem świadomą/ym obywatelką/em RP. Swoją postawą i postępowaniem prezentuję harcerski styl życia.

Do próby może przystąpić harcerka/harcerz, która/y:

* zdobyła/ł stopień harcerki orlej/harcerza orlego,
* wspólnie z opiekunem przygotowała/ał indywidualny program swojej próby.

Zalecany czas trwania próby: 12–24 miesiące

Wymagania na stopień wyznaczają polana wędrowniczej watry!
· Praca nad sobą
· Służba
· Poszukiwanie swojego miejsca w społeczeństwie

Indywidualne zadania próby harcerki Rzeczypospolitej-harcerza Rzeczypospolitej harcerka/harcerz buduje zgodnie z trzema wymienionymi kierunkami pracy wędrowniczej. W pracy nad sobą umacnia swoje zalety i niweluje wady oraz słabości. Dba o zdrowie i kondycję fizyczną. Rozwija swoją osobowość przez udział w różnych formach życia duchowego i kulturalnego. Pełni stałą służbę, która przynosi wymierne efekty. Poszukując swojego miejsca w społeczeństwie, konsekwentnie realizuje swój pomysł na życie: w nauce i w pracy, w rodzinie, rozwijając pasje i zainteresowania. Zna swoje prawa i obowiązki, wynikające z pełnionych ról społecznych, stara się wywiązywać z nich jak najlepiej. Wie, na czym opiera się system państwa prawa, zna w nim swoje miejsce. Szuka drogi osiągnięcia samodzielności ekonomicznej.

Stopnie wędrownicze - Harcerka orla/Harcerz orli

Harcerka orla - harcerz orli

W harcerskiej wędrówce przez życie odnajduję wzory do naśladowania. Kierując się Prawem Harcerskim buduję swój własny system wartości. Sama/m wyznaczam swoje cele. Wybieram swoją drogę życiową. Dążę do mistrzostwa w wybranych dziedzinach. Podejmuję wyzwania. Znajduję pole stałej służby.

Do próby może przystąpić harcerka/harcerz, która/y:

* zdobyła/ył stopień samarytanki/ćwika; jeśli nie posiada stopnia samarytanki/ćwika, realizuje próbę harcerki orlej/harcerza orlego poszerzoną o wiadomości i umiejętności zawarte w wymaganiach poprzednich stopni;
* aktywnie uczestniczy w życiu drużyny;
* zrealizowała/ał próbę wędrowniczą i otrzymała/ał naramiennik wędrowniczy;
* wspólnie z opiekunem przygotowała/ał indywidualny program próby.

Zalecany czas trwania próby: 12–18 miesięcy

Wymagania stopnia wyznaczają płomienie wędrowniczej watry!

Siła ciała:

1. Prowadzę higieniczny tryb życia i doskonalę swoją sprawność fizyczną. Znam granice swojej wytrzymałości fizycznej.
2. Zaplanowałam/em i zorganizowałam/em wędrówkę o charakterze wyczynu.

Siła rozumu:

1. Samodzielnie planuję swój czas. Znam podstawowe zasady dobrego planowania czasu.
2. Rozsądnie gospodaruję własnymi i powierzonymi zasobami finansowymi. Opracowałam/em sposób sfinansowania wybranego przedsięwzięcia i zrealizowałam/em go.
3. Pogłębiam swoją wiedzę i umiejętności w różnych dziedzinach aktywności (nauka i kultura).
4. Znalazłam/em dziedzinę, w której chcę osiągnąć mistrzostwo. Mam już w niej osiągnięcia.

Siła ducha:

1. Na podstawie Prawa Harcerskiego buduję swój system wartości. Potrafię otwarcie i konsekwentnie go bronić.
2. Samodzielnie podejmuję stałą służbę w dziedzinie życia duchowego.
3. Staram się zrozumieć innych i uznaję ich prawo do odmienności. Poznałam/em kilka kultur (np. narodowych, wyznaniowych).
4. Staram się żyć w harmonii z naturą.
5. Pielęgnuję więzi rodzinne.
6. Znalazłam/em swoje miejsce w grupie rówieśniczej (dokonując świadomych wyborów i zachowując własny system wartości).
7. Pokonałam/em jedną ze swoich słabości.
8. Dziedziny swoich zainteresowań porównałam/em z potrzebami środowiska. W ten sposób określiłam/em swoje pole służby. Pełniłam/em służbę przez wyznaczony czas.

Formą zakończenia próby jest wędrówka umożliwiająca własne, wewnętrzne podsumowanie próby. Sposób odbywania wędrówki zależy od tradycji środowiska.

Uwaga. Próbę można uzupełnić o dodatkowe wymagania przyjęte w środowisku.

Kodeks i Prawo Wędrownicze

http://www.nowydwormazowiecki.zhp.pl/wp-content/uploads/2008/07/wedrownicy.jpg

Wyjdź w świat, zobacz, pomyśl, pomóż, czyli DZIAŁAJ!

KODEKS WĘDROWNICZY:

Być wędrownikiem to niemała sztuka, dostępna tylko dla tych, którzy posiadają prawdziwie harcerską postawę. Wędrownikowi nie wystarcza znajomość miejsca zamieszkania, wędrownika ciekawi cały świat, wędrownik, patrząc w swą przyszłość, pragnie odnaleźć własną ścieżkę.

Wędrowanie to znacznie więcej niż przemierzanie kilometrów czy wytrwałość fizyczna. To sztuka wchłaniania życia, które nas otacza, to oczy i uszy otwarte, to tajemnica współodczuwania przyrody i człowieka. Wędrówką nie będzie przyspieszony tupot nóg, nadmiar krzykliwego humoru, lecz właśnie cisza wśród ciszy lasu, skupienie wobec wschodów czy zachodów słońca. To wyczucie wędrownik łatwo odszuka w sobie.

Wędrownik – zawsze gotów nieść pomoc.

Wędrownik – jest przyjacielem całego świata. Wędrownika ciągnie siła nieprzeparta w dal na coraz to nowe, nieznane szlaki, nie pozwala zastygnąć mu w wygodnym, osiadłym życiu toczącym się zbyt wolno.

Wędrownik - spostrzega urok życia wszędzie, gdziekolwiek się znajdzie, gdyż odkrywa to, czego inni w pozornej monotonii codziennych dni dopatrzyć się nie umieją. Wędrownik zna radość trudnych zwycięstw, urok przyrody, piękno zdobywania samotnie niewydeptanych ścieżek.

Wędrownik stale uprawia wędrówki, wędruje w zimie i w lecie, na wsi i w mieście, tropi miejsca, gdzie może być pożyteczny.

Drogę jego wędrówki wyznaczają wartości zawarte w Prawie i Przyrzeczeniu Harcerskim.

PRAWO WĘDROWNICZE:

1. Wędrownik jest zawsze gotów pełnić służbę w dobrej sprawie, nie opuści nikogo w potrzebie, chętniej daje niż bierze.
2. Wędrownik jest odważny i sprawiedliwy, mówi prawdę, wiernie dotrzymuje danego słowa, sumiennie spełnia swoje obowiązki.
3. Wędrownik daje dobry przykład innym.
4. Wędrownik kocha swoich najbliższych, z miłością buduje swój rodzinny dom, uczciwą pracą zarabia na jego utrzymanie.
5. Wędrownik w każdym szanuje Człowieka, a za brata uważa każdego innego skauta, ma przyjaciół na całym świecie.
6. Wędrownik chroni życie w każdej postaci, jest przyjacielem zwierząt i obrońcą przyrody.
7. Wędrownik jest pogodny, ma silną wolę, nie zniechęca się, z uśmiechem pokonuje trudności.
8. Wędrownik wymaga od siebie więcej niż od innych, stale pracuje nad sobą eliminując wady i rozwijając zalety charakteru.
9. Wędrownik stale poszerza i doskonali swoją wiedzę i umiejętności, wszystko co robi, wykonuje najlepiej, jak potrafi.
10. Wędrownik jest wolny od nałogów pętających ducha i ciało, dba o zdrowie i sprawność.